محمدصادق نجمى
137
حمزة سيد الشهدا ( ع ) ( فارسى )
ابن إسحاق مىگويد : از جمله اشعارى كه هند پس از مثله كردن پيكر حمزه مىخواند ، اين بود : شَفَيتُ مِنْ حَمْزَةَ نَفسي بأُحُد * حَتّى بَقَرتُ بَطْنَهُ عَنْ الكَبِد اذْهَبَ عَنّي ذاكَ ماكنتُ أَجِدُ * مِن لَذعة الْحُزْنِ الشَّدِيد الْمُعْتَمد « من از كينهاى كه از حمزه در دل داشتم ، در أحد تشفّى يافتم ، آنگاه كه شكم أو را تا كبد شكافتم . » « اين عمل ناراحتى مرا از ميان برد كه مدام به صورت اندوه شديد بر من فرود مىآمد . » . « 1 » 2 . أبو سفيان وپيكر حمزه عليه السلام ابن إسحاق مىنويسد : پس از مثله شدن حمزه « حُلَيس بن زبّان » ، از سران سپاه شرك ، ديد كه أبو سفيان با نوك نيزه به شقيقهء آن حضرت فشار مىدهد ومىگويد : « ذُق يا عُقَق « 2 » » ؛ « بچش اى كسى كه بر بتها عاق شدى ! » حُليس گفت : ببين ، عجب كار شرم آورى ! كسى كه خود را رييس قومش مىداند ، با پسر عمويش كه تكهء گوشتى بيش نيست ، با چه خشونت وتحقير برخورد مىكند !
--> ( 1 ) الروض الأُنُف ، ج 3 ، ص 107 ( 2 ) عقق با ضم أول وفتح ثاني از عاق گرفته شده وصيغهء مبالغه است مانندفُسَق .